Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε τη χρήση των cookies όπως αυτή περιγράφεται στην πολιτική των cookies.

 για Νewsletter    

Εκτύπωση

"Δύο ορκωμοσίες με ξεχωριστή σημασία", του Μιχάλη Βερροιόπουλου

on .

orkomosia

Η ανάληψη της δημοτικής αρχής από συνδυασμούς της αριστεράς δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο στη χώρα μας

Την Τετάρτη 27 Αυγούστου θα γίνει η ορκωμοσία των μελών του νέου δημοτικού συμβουλίου των Βριλησσίων που προέκυψε από τις τελευταίες δημοτικές εκλογές. Σε μια προσπάθεια να ξεφύγουμε λίγο από την γνωστή σε όλους μας «Βριλησσιώτικη ομφαλοσκόπηση» έκρινα να ανοίξουμε λίγο την οπτική μας γωνία και να δούμε κάποιες εξίσου σημαντικές, αν όχι σημαντικότερες, ορκωμοσίες που θα λάβουν χώρα στη «γειτονιά μας» τις ίδιες ημερομηνίες. Μιλώ για την ορκωμοσία του νέου περιφερειακού συμβουλίου της Περιφέρειας Αττικής με τη νέα Περιφερειάρχη Ρ. Δούρου, που θα γίνει την ίδια μέρα και την ορκωμοσία του νέου δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Χαλανδρίου και του νέου Δημάρχου Σ. Ρούσσου, που θα γίνει στις 28 Αυγούστου, ακριβώς μια μέρα μετά.

Η ανάληψη της δημοτικής αρχής από συνδυασμούς της αριστεράς δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο στη χώρα μας. Έχουμε και τώρα πολλούς αριστερούς δημάρχους που εκλέχθηκαν, θυμίζω επίσης ότι και κατά το παρελθόν πλήθος δήμων (και σε λίγες περιπτώσεις νομαρχίες) διοικήθηκαν από συνδυασμούς που εκλέχθηκαν με τη στήριξη αριστερών κομμάτων. Ποιος δεν θυμάται το Περιστέρι, την Καισαριανή, τη Ν. Σμύρνη, τον Πειραιά, τη Νίκαια, το Βόλο κλπ.

Οι πιο πάνω περιπτώσεις διαφέρουν σημαντικά όχι τόσο λόγω της συγκυρίας (αυτή εξάλλου επηρεάζει το ίδιο όλους τους δήμους και τις περιφέρειες) όσο κυρίως στη σημαντικότητα της αναλαμβανόμενης αρχής στο νέο πλαίσιο διοικητικής οργάνωσης της χώρας (περίπτωση Περιφέρειας Αττικής) αλλά και του πολιτικού και αυτοδιοικητικού μηνύματος που περνούν στους πολίτες (περίπτωση Δ. Χαλανδρίου). 

Η εκλογή Δούρου στη Περιφέρεια αποτελεί πρόκληση τεραστίων διαστάσεων για την αριστερά που θα ήταν υποτιμητικό να την τοποθετήσουμε στο περιοριστικό πλαίσιο της «πρόβας τζενεράλε» του Σύριζα πριν την ανάληψη της κυβερνητικής εξουσίας, όποτε αυτή γίνει. Δεν πρόκειται περί αυτού. Αντίθετα είναι η πρώτη φορά που δυνάμεις της αριστεράς θα κληθούν να διοικήσουν έχοντας τόσες πολλές εξουσίες και πόρους στα χέρια τους, όσο και αν οι τελευταίοι έχουν δραματικά περιοριστεί λόγω της μνημονιακής πολιτικής. Η αριστερά θα κληθεί να σχεδιάσει, καταρτίσει και εφαρμόσει πολιτικές και προγράμματα που άπτονται του συνόλου της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής της χώρας. Η πρώτη φορά που σε τέτοια κλίμακα (η μισή σχεδόν Ελλάδα) θα διαχειριστεί τεράστιους πόρους (ανθρώπινους, φυσικούς και υλικούς), που θα χρειαστεί να αναμετρηθεί με το «χώρο» και τις κοινωνικο- οικονομικές του προκλήσεις και εξαρτήσεις. Πρόκειται για εγχείρημα στο οποίο δεν υπάρχει ανάλογη εμπειρία από το παρελθόν. 

Αντίστοιχη εμπειρία μόνο από το εξωτερικό μπορεί να αναζητηθεί στις μεγάλες εκείνες περιφέρεις της Ιταλίας (χώρα με ανεπτυγμένη αυτοδιοικητική δομή), της Γαλλίας και της Ισπανίας όπου κατά το παρελθόν (δυστυχώς απώτερο) διοικήθηκαν από αριστερές πλειοψηφίες. 

Παρά ταύτα, ας μη γίνει το λάθος και νομισθεί ότι η Δούρου θα κριθεί από την αντιμετώπιση όλων των πιο πάνω. Οι πολίτες θα συνεκτιμήσουν βεβαίως τα προγράμματα, τα αποτελέσματα, την εικόνα της περιφέρεια όπως θα αντανακλάται στην καθημερινότητά τους μετά από πέντε χρόνια. Υποστηρίζω αντίθετα ότι η Δούρου θα κριθεί ως προ το ποια διοίκηση άσκησε, πιο «κράτος» δημιούργησε, πως αντιμετώπισε τη διαφθορά, τη αναξιοκρατία, την αναποτελεσματικότητα, την αργομισθία, τον κομματισμό, τον νεποτισμό στο δικό της «μικρό δημόσιο». Πόσο προώθησε το κράτος στην υπηρεσία του πολίτη και όχι των κομμάτων, των «δικών μας παιδιών» και των μεγάλων συμφερόντων. Οι πολίτες θα αναγνωρίσουν γρήγορά αν τα μηνύματα που εκπέμπονται θα είναι στη κατεύθυνση ενός δημοσίου που επιτέλους σεβόμαστε και εμπιστευόμαστε. Εδώ πράγματι θα είναι μια «πρόβα τζενεράλε» για το Σύριζα. Ο πολίτης γνωρίζει ότι πρόκειται για τιτάνιο έργο, γνωρίζει ότι πολλές φορές και ο ίδιος υποκύπτει στις «σειρήνες» ενός δημοσίου που του κλείνει το μάτι δείχνοντάς του τα «παράθυρα», προσδοκά όμως από την αριστερά εκείνη την ηθική και πρακτική που θα δικαιώσει την επιλογή του. 

Είναι άλλη η περίπτωση του Χαλανδρίου και του νέου Δημάρχου Σ. Ρούσσου. Το Χαλάνδρι είναι μεγάλος δήμος, με πλήθος προβλημάτων, πιεζόμενο επίσης από τη «γειτνίασή» του με μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Η εκλογή όμως Ρούσσου αποτελεί μεγάλης σημασίας γεγονός εξαιτίας αυτού καθεαυτού του πολιτικού του μηνύματος. Ο συνδυασμός Αντίσταση με τους Πολίτες αποτέλεσε, όχι χωρίς προβλήματα, τη συνύπαρξη των δυνάμεων του Σύριζα με το σύνολο σχεδόν της λοιπής αριστεράς (πλην των γνωστών Λακεδαιμονίων...).

Ο Σύριζα στο Χαλάνδρι κατάφερε έστω και πλειοψηφικά να αντιληφθεί τη σημασία του σεβασμού των τοπικών κινήσεων και κινημάτων, της ιστορικότητάς τους, της αυτονομίας τους αλλά και της καχυποψίας τους από εμπειρίες του παρελθόντος και το σφικτό κομματικό εναγκαλισμό. Αντιλήφθηκε ότι στο τοπικό επίπεδο ο πολίτης εκτός των άλλων επιβραβεύει εκείνες τις προσπάθειες που δημιουργούν αδιαμεσολάβητα «χωρώ» άσκησης πολιτικής. Στο Χαλάνδρι προκρίθηκε η άποψη ότι η επιμονή σε μια διαχρονικά ενωτική αριστερή δράση και πολιτική είναι αυτή που έχει τις δυνατότητες να γίνει πλειοψηφική και όχι η δικαίωση τεχνιτών διλημμάτων/ συνθημάτων όπως «3 κάλπες, μια επιλογή να νικήσουμε» ή «στις 25 ψηφίζουμε στις 26 φεύγουν». Το αποτέλεσμα δικαίωσε την επιλογή του Σύριζα στο Χαλάνδρι. Αλλά και από την πλευρά των άλλων δυνάμεων και ανένταχτων που υποστήριξαν τον συνδυασμό επιδείχθηκε αξιοθαύμαστη υπομονή και πολιτική ωριμότητα. Ωριμότητα που έδειξε ότι ήξερε να διακρίνει το μείζον του κοινού στόχου από το έλασσον των επιμέρους διαφωνιών. Το πρωτεύων στο επίπεδο της κοινωνικής απαίτησης, από το δευτερεύων στο επίπεδο των προσωπικών αντιπαθειών και αλληλοϋπονομεύσεων του παρελθόντος. Η αυτοπεποίθηση για άνοιγμα στο άλλο και διαφορετικό και δι' αυτού στο σύνολο των πολιτών που προσεγγίζουν σήμερα την αριστερά, από την αυτάρκεια και περιχαράκωση στον ασφαλή μικρόκοσμο του καθενός. Εξάλλου οι ευκαιρίες δεν δίνονται απλόχερα σε αυτή τη ζωή...

Πόση διαφορά με τα Βριλήσσια; Τόση όσο και το εκλογικό αποτέλεσμα...
Ο Ρούσος θα τα πάει καλά στο Χαλάνδρι, το πιστεύω και το εύχομαι. Αυτό όμως που περισσότερο εύχομαι είναι να γίνουν αντιληπτά και να αποτελέσουν οδηγό για το μετά τα πολιτικά μηνύματα που αυτή η εκλογή έφερε. Για το πώς τα κόμματα σέβονται τις τοπικές κοινωνίες, για το πώς η αριστερά κατανοεί τη σχέση της με την αυτοδιοίκηση και τις τοπικές κινήσεις, για το πως τελικά η «κατάκτηση» της εξουσίας δεν είναι τεχνική από τα πάνω αλλά προϋποθέτει την πηγαία αλληλεπίδραση με τους από τα κάτω δρώντες πολίτες.

Μιχάλης Βερροιόπουλος
Από 27 Αυγούστου, Δημοτικός Σύμβουλος Βριλησσίων «Δράση για μια Άλλη Πόλη» 

Πηγή: www.drasivrilissia.gr, 25/8/2014