Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε τη χρήση των cookies όπως αυτή περιγράφεται στην πολιτική των cookies.

 για Νewsletter    

Εκτύπωση

"Η αβάσταχτη ελαφρότητα των ανδρών Νο. 4"

on .

The.stranger.in.the.mirror.by.Jane.Shilling

"Η αβάσταχτη ελαφρότητα των ανδρών Νο. 4"

(Το διήγημα του Σαββάτου)

Στη βάση μου και πάλι… Ψάχνοντας τα κλειδιά του σπιτιού στον πάτο της τσάντας, άκουσα το τηλέφωνο από μέσα να χτυπάει επίμονα. Δεν βιάστηκα καθόλου να ξεκλειδώσω. Η φιλενάδα μου η Άννα σίγουρα ήταν πρόθυμη να περάσει όλο το βράδυ κολλημένη στ’ ακουστικό, προκειμένου ν’ ακούσει τα… συναρπαστικά νέα. Δεν είχα καρδιά να της τα αναλύσω, ούτε και να δώσω εξηγήσεις για τίποτα. «Κι αύριο μέρα είναι». Αυτή η τελευταία σκέψη κάπως με ξαλάφρωσε απ’ τις ενοχές.

Ξαπέστειλα την babysitter, έβαλα για ύπνο την κόρη μου, και κλείδωσα όλη τη ημέρα που πέρασε, πίσω απ’ την πόρτα της εργένικής μου κρεβατοκάμαρας. Το γνώριμο ζεστό μισοσκόταδο με υποδέχτηκε παρηγορητικά... Αααχ! Επιτέλους μόνη! Δεν άναψα φως. Πέταξα βιαστικά από πάνω μου ό,τι φορούσα στο ραντεβού πάνω σε μια πολυθρόνα, σαν μέσα τους ξαφνικά ν’ ασφυκτιούσα.

Πάτησα το διακόπτη δίπλα στην πόρτα, φως. Κίτρινο και αμείλικτο φως απλώθηκε παντού. Ο ολόσωμος καθρέφτης της ντουλάπας μου έστειλε πίσω τις ατέλειες που εδώ και χρόνια χάραζε ο χρόνος επάνω στο κορμί μου. Ραγάδες απ’ τη γέννα στην κοιλιά, ψωμάκια στους γοφούς, μια ελαφριά κυτταρίτιδα στους μηρούς, στήθος λίγο πεσμένο μετά το θηλασμό. Πόσο γλυκά «σπάμε» εμείς οι γυναίκες, βγάζοντας απ’ το σώμα μας αυτά τα παιδιά που μας ομορφαίνουν…

Και ξαφνικά, το ευγνωμονούσα αυτό το ραντεβού. Μετά απ’ αυτό, όλα αυτά είχα αρχίσει να τ’ αγαπάω. Έπεσα στο κρεβάτι κι έσβησα το φως του κομοδίνου. Δεν είχα βάλει νυχτικιά, ούτε εσώρουχα, τίποτα.

Φιλόξενα σεντόνια μου, πως με χαϊδεύετε με τόση αποδοχή, τόση τρυφερή κατανόηση! Ναι,  τη στιγμή αυτή της αλήθειας που είμαι στα χέρια σας «φτωχή» όπως με γέννησε η μάνα μου, νιώθω πάμπλουτη σε «ειδικό βάρος»…

Ειρήνη Π.

 "Κάθε αναδημοσίευση του παρόντος απαιτεί την άδεια της συγγραφέως" © Δώρα Νικολαΐδου, Ιανουάριος 2014

Της ΔΩΡΑΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

doranikolaidou1

Η Δώρα Νικολαΐδου είναι Ψυχολόγος - Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας & Συγγραφέας. Εδώ και μια δεκαετία ζει και εργάζεται στο Χαλάνδρι. Έχει γράψει το ιστορικό μυθιστόρημα "Μια Κυριακή με την Αλεξάνδρα" και αρθρογραφεί σε επιλεγμένα διαδικτυακά σάιτ.

www.doranikolaidou.gr

www.stigmiotipa-zois.blogspot.gr

Για να διαβάσετε την "Αβάσταχτη ελαφρότητα των ανδρών Νο. 3", πατήστε εδώ.